Suhrawardi (mort en 1191) voyait dans Platon — […] — un continuateur de Zoroastre. En particulier, il empruntait aux doctrines avestiques — dont s’était inspiré Manès — l’opposition du monde de la Lumière et du monde des Ténèbres. — سهروردی (درگذشته ۱۱۹۱) افلاطون را — […] — ادامهدهنده زرتشت میدید. به ویژه، او از آموزههای اوستایی — که مانی از آن الهام گرفته بود — تقابل جهان نور و جهان تاریکی را وام گرفته بود.
Venus en procession, les mages officiaient. Fumées, danses, psalmodies avestiques pour les oreilles initiées, murmures incantatoires pour dompter les profanes, chaque souffle était inscrit dans les tablettes des précurseurs. — مغان در procession آمده، مراسم را اجرا میکردند. دودها، رقصها، سرودهای اوستایی برای گوشهای initiated، زمزمههای incantatory برای رام کردن profaneها، هر نفسی در لوحهای پیشگامان ثبت شده بود.
La grammaire avestique est relativement difficile à comprendre.
L’avestique récent remonte au VIIIᵉ siècle avant l’ère chrétienne.