Gabriel Fauré disait de la musique que son écriture comme son audition entraînaient un « désir de choses inexistantes ». — گابریل فوره درباره موسیقی میگفت که نوشتن و شنیدن آن «تمایل به چیزهای غیرموجود» را به همراه دارد.
Cet état de fait singulier interpella aussitôt le jeune homme : soit Diana était de mèche avec le géant et jouait un rôle pour mieux tromper Germaine de Picou-Sinbrac, soit elle était atteinte d’une double personnalité qui lui permettait de psychosomatiser des maux inexistants. — این وضعیت عجیب فوراً مرد جوان را به فکر واداشت: یا دیانا با غول همدست بود و نقشی بازی میکرد تا بهتر ژرمین دو پیکو-سنبراک را فریب دهد، یا از دوگانگی شخصیتی رنج میبرد که به او اجازه میداد بیماریهای غیرموجود را روانتنی کند.
Non contents d'être inexistants eux-mêmes, les gens voulaient encore annihiler sa personnalité à lui, réglementer ses idées, enrayer l'indépendance de ses actes... — مردم نه تنها از اینکه خودشان بیارزش هستند راضی نبودند، بلکه میخواستند شخصیت او را نیز نابود کنند، ایدههایش را تنظیم کنند، استقلال اعمالش را متوقف کنند...