terre-plein

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\tɛʁ.plɛ̃\/

اسم

  1. سطح صاف و هموار سازه استحکاماتی.
  2. زمین مرتفع نگه‌داشته‌شده توسط دیوارها.
  3. پناهگاه کمی مرتفع در وسط جاده برای توقف ایمن عابران.
  4. زمین مصنوعی به‌دست‌آمده از دریا با خاکریزی.
  5. خاک آورده‌شده برای ساخت تراس یا راه.

مثال‌ها