پیشگفتاری که در آغازِ کتاب میآورند تا نکتههایی لازم را به خواننده بگوید یا نظرِ او را جلب کند؛ دیباچه، مقدمه.
مقدمه یا سخن کوتاه پیش از ورود به موضوع
آنچه پیش از چیزی میآید و از آمدنش خبر میدهد؛ پیشدرآمد.
بخشی از آیینِ عشای ربانی که درست پیش از دعای تقدیس خوانده میشود.
فعل
اولشخصِ مفردِ حالِ اخباریِ فعلِ préfacer
سومشخصِ مفردِ حالِ اخباریِ فعلِ préfacer
اولشخصِ مفردِ حالِ التزامیِ فعلِ préfacer
سومشخصِ مفردِ حالِ التزامیِ فعلِ préfacer
دومشخصِ مفردِ امرِ فعلِ préfacer
مثالها
Le malgracieux mais spirituel Scarron écrivait jadis au cardinal de Retz dont il allait parler dans une préface : « Tenez-vous bien, monseigneur, je m’en vais vous peindre. »
En 1887, dans la préface à la troisième édition du Sublime, Denis Poulot, industriel expérimenté, ancien maire du XIᵉ arrondissement et gambettiste, disait que les syndicats tueraient les grèves.
Il vient de publier un volume, l’Art du Théâtre. C’est un recueil de ses chroniques théâtrales avec une préface de Courteline.
Laissons là toutes ces préfaces.
Sans préface, point de préface, venons au fait.
Émeutes, troubles, révoltes partielles sont l’habituelle préface des révolutions.