prééminent

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

فعل · صفت · /\pʁe.e.mi.nɑ̃\/

فعل

1. سوم‌شخصِ جمعِ حالِ اخباریِ فعلِ prééminer
2. سوم‌شخصِ جمعِ حالِ التزامیِ فعلِ prééminer

صفت

1. که برتر از دیگران از همان نوع است، به ویژه در ویژگی‌های اخلاقی

مثال‌ها

• La justesse des vues est le mérite prééminent de cet administrateur.
• Une dignité prééminente.
• La charité est la vertu prééminente.