ouvragé

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\u.vʁa.ʒe\/

صفت

پرکار، ظریف‌کاری‌شده؛ حاصل کاری طولانی و دقیق، در مورد آثاری که کار دستی بسیار می‌طلبند، مانند طلاکوبی، ملیله‌کاری و گلدوزی.

مثال‌ها

La garde de cette épée est très ouvragée. — دسته این شمشیر بسیار ظریف‌کاری شده است.
Une boucle de ceinture ouvragée. — یک سگک کمربند ظریف‌کاری شده.
Une pièce d’orfèvrerie trop ouvragée. — یک قطعه زرگری بیش از حد ظریف‌کاری شده.