obsécration

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\ɔb.se.kʁa.sjɔ̃\/

اسم

  1. شیوه‌ای که سخنور از خدا یا به نام خدا یاری می‌طلبد.

مثال‌ها