خیرهکننده؛ آنچه چشم را میزند، در معنای حقیقی و مجازی.
فعل
اسم فاعل فعل éblouir.
مثالها
Eh ! qu’elle a envie de te croire, quand tu viens à elle le cœur plein de tant de vérités nouvelles, rajeunissantes, attendrissantes ! Constraste frappant ! ta vierge, ta fiancée de seize ans, ta fraîche et florissante rose, si tu regardes son esprit, son éducation byzantine, elle vient à toi vieille et caduque, sous les rides du moyen âge. Toi, au contraire, homme moderne, comme opinion, science, idée, tu lui arrives neuf et fort, éblouissant de jeunesse. — Puissance incroyable d’amour, et quel bonheur sera le tien ! — ای! چقدر دلش میخواهد باور کند، وقتی با قلبی پر از حقیقتهای جدید، جوانکننده و تأثیرگذار نزد او میآیی! تضاد چشمگیر! باکرهات، نامزد شانزده سالهات، گل تازه و شکوفای تو، اگر به روحش، آموزش بیزانسیاش بنگری، نزد تو پیر و فرسوده، زیر چین و چروک قرون وسطی میآید. تو، برعکس، مرد مدرن، از نظر عقیده، علم، ایده، نو و قوی نزد او میرسی، خیرهکننده از جوانی. — قدرت باورنکردنی عشق، و چه خوشبختیای از آن تو خواهد بود!
Un gai soleil éclairait la scène : une large avenue bordée de cavaliers, toute blanche de fleurs, éblouissante sous le dôme bleu du ciel […] — خورشیدی شاد صحنه را روشن میکرد: avenue وسیعی پر از سواران، کاملاً سفید از گلها، خیرهکننده زیر گنبد آبی آسمان […]
D’énormes blocs de corail éblouissants de blancheur sortaient de l’eau et semblaient les débris d’une gigantesque convulsion. — تکههای عظیم مرجان خیرهکننده از سفیدی از آب بیرون میآمدند و به نظر بقایای یک تشنج عظیم میرسیدند.