Par apposition, on dit les artères carotides. — به صورت صفت، گفته میشود سرخرگهای کاروتید.
Tirant alors de sa poche un de ces larges couteaux à virole, tels qu’on les fabrique à Nontron, et l’ouvrant avec précaution derrière lui, pour qu’aucune errante lueur ne vînt s’égarer sur la lame, il avait si bien pris son temps et calculé son élan que le mouvement giratoire par lequel il trancha du même coup les deux carotides s’opéra dans la même durée d’éclair que le bond de grand félin noir qui le porta comme une ombre sur l’étranger. — سپس از جیبش یکی از آن چاقوهای بزرگ با حلقه فلزی، مانند آنچه در نوترون ساخته میشود، بیرون آورد و با احتیاط پشت سرش آن را باز کرد تا هیچ پرتو سرگردانی روی تیغه نیفتد، زمان را چنان خوب انتخاب کرده و خیز خود را چنان حساب کرده بود که حرکت چرخشی که با آن هر دو کاروتید را یکجا برید، در همان مدت زمان درخشش برق برق زد که جهش گربهسان بزرگ سیاهی که او را مانند سایهای بر بیگانه افکند.
Effaré, mais lucide encore, je lui mis la main sur le cœur… Il n’y avait rien ! rien au pouls, rien aux tempes, rien aux artères carotides, rien nulle part… que la mort qui était partout, et déjà avec son épouvantable rigidité ! — وحشتزده، اما هنوز هوشیار، دستم را روی قلبش گذاشتم… هیچ چیز نبود! نه نبض، نه در شقیقهها، نه در سرخرگهای کاروتید، نه هیچجا… جز مرگ که همهجا بود، و همین حالا با آن سفتیِ هولناکش!