Quelle fut ma félicité, lorsque je me trouvai encore une fois dans la solitude avec Atala, avec Atala ma libératrice, avec Atala qui se donnait à moi pour toujours ! — چه سعادتی بود وقتی دوباره در تنهایی با آتالا، با آتالا نجاتدهندهام، با آتالا که خود را برای همیشه به من میداد، یافتم!
Charles trouva dans son premier compagnon de route un de ces cœurs si rares où il put verser tous ses chagrins en racontant ses félicités. — شارل در اولین همراه سفرش یکی از آن قلبهای بسیار نادر را یافت که در آن میتوانست همه غمهایش را با روایت سعادتهایش بریزد.
Et lui aussi, Jacques s’abandonnait à la félicité de l’heure… — و او هم، ژاک خود را به سعادت لحظه تسلیم میکرد…