Béatrix était faible, isolée et sans défense ; nul secours ne lui pouvait venir des hommes ; elle se réfugia en Dieu, et Dieu lui envoya, sinon l’espérance, du moins la résignation. — بئاتریکس ضعیف، منزوی و بدون دفاع بود؛ هیچ کمکی از سوی انسانها نمیتوانست به او برسد؛ او به خدا پناه برد، و خدا به او، اگر نه امید، حداقل تسلیم فرستاد.
Vous le savez, après avoir chassé les rois de leurs palais, on chassa Dieu de ses églises. — میدانید، پس از بیرون راندن پادشاهان از کاخهایشان، خدا را از کلیساهایش بیرون راندند.
— On ne t’a donc jamais parlé de Dieu ?… s’écria la baronne.
L’enfant ouvrit de grands yeux.
— Ah ! maman et papa disaient souvent : S.... n.. de Dieu ! Tonnerre de Dieu ! Sacre-Dieu !... dit-elle avec une délicieuse naïveté. — — پس هیچوقت در مورد خدا با تو صحبت نشده؟… بارونس فریاد زد.
کودک چشمانش را گشاد باز کرد.
— آه! مامان و بابا اغلب میگفتند: لعنت به خدا! رعد خدا! مقدس خدا!… با سادهلوحی دلنشینی گفت.
Elle soupira en souriant, me jeta un regard de détresse qui signifiait : « Dieu ! que les hommes sont bêtes ! » […]. — لبخندزنان آهی کشید و نگاهی درمانده به من انداخت که یعنی: «خدایا! مردها چه احمقاند!» […].