Il est venu nous quereller sans raison. — او بدون دلیل به سراغ ما آمد تا دعوا راه بیندازد.
Ne querellez personne. — با هیچکس دعوا نکنید.
Cela me dépitait, mais je n’en laissais rien paraître ; je savais que je ne l’aurais pas changée ; nous aurions querellé. — این مرا ناامید میکرد، اما چیزی نشان نمیدادم؛ میدانستم که او را تغییر نمیدادم؛ ما دعوا میکردیم.
Quoique je n'eus pas eu le moindre doute du succès de ma demande, je fus surpris de l'avoir obtenue à si bon marché, c'est-à-dire sans qu'il m'eût querellé sur mon impénitence. — هرچند کوچکترین تردیدی در موفقیت درخواستم نداشتم، از اینکه آن را به این ارزانی، یعنی بدون اینکه مرا به خاطر بیتوبهگیام سرزنش کند، به دست آوردم، شگفتزده شدم.
Son père l’a querellé. — پدرش او را سرزنش کرد.
C’est un homme qui querelle toujours ses domestiques. — او مردی است که همیشه خدمتکارانش را سرزنش میکند.