interlocutoire

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\ɛ̃.tɛʁ.lɔ.ky.twaʁ\/

صفت

حکمی که دستور تحقیقات مقدماتی می‌دهد بدون آنکه به اصل موضوع بپردازد

مثال‌ها

Arrêt interlocutoire.
Sentence interlocutoire.
Jugement interlocutoire.