dissyllabique

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\di.si.la.bik\/

صفت

1. که همه کلماتش دو هجایی هستند، در مورد برخی ابیات
2. متشکل از دو هجا

مثال‌ها

• Vous n’entendez plus qu’un chœur de grillons qui chantent, dans leurs petites cages enjolivées de verroteries, leur complainte dissyllabique.
• En effet, en ancien français, le oui était dissyllabique.