vice

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\vis\/

اسم

  1. عیب؛ کاستیِ سنگینی که چیزی را کم‌وبیش نامناسبِ کارِ خود می‌کند.
  2. Disposition عادت به بدی در انسان. در این معنا مقابل فضیلت است.
  3. Disposition عادت به بدی خاص.
  4. میل به لذت، هرزگی، عیاشی، جست‌وجوی لذتِ جنسی.
  5. میلِ تباه و کردارِ خلافِ طبیعت؛ میلی که (بسته به جا و زمانه) آن را انحراف می‌شمارند.

صفت

  1. گونهٔ دیگرِ ‑vice.

مثال‌ها