staccato

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · قید · /\sta.ka.to\/

اسم

1. شیوه نواختن موسیقی که نت‌ها با فاصله اجرا می‌شوند.
2. صدای بریده‌بریده شبیه به استاکاتو.
3. شیوه سخن گفتن بریده‌بریده شبیه به استاکاتو.

قید

1. به صورت بریده‌بریده، با نت‌های جدا.

مثال‌ها

• Le staccato de la flûte ressemble plus à de discrets hoquets de rire qu'à des soubresauts sanglotants.
• Le staccato d'une moto lancée à toute vitesse éveilla la ruelle proche.
• Le tant attendu "Feu à volonté !" déchire l'air. Le tunnel se remplit du staccato des fusils d'assaut et du tonnerre de la mitrailleuse lourde.
• Il accentuait exagérément les dernières syllabes, particularité qui transformait son phrasé en staccato de pistolet-mitrailleur.
• Il faut jouer ce passage un peu plus staccato.
• Le staccato de la pluie cinglait les vitres.