bûcheron

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\by.ʃ(ə.)ʁɔ̃\/

اسم

  1. شخصی که شغلش بریدن چوب در جنگل است
  2. نگارهٔ نشان‌دهندهٔ همین شغل در نشان‌های خانوادگی. تبر ویژگی بارز بُشِرون است، بنابراین معمولاً وجود دارد و اغلب با لعاب خاصی. مقایسه با خرمن‌کوب، داس‌زن، آهنگر، آسیابان و انگورکار

صفت

  1. ویژه بُشِرون‌ها و بُشِرون‌ها

مثال‌ها