suprafacial

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\sy.pʁa.fa.sjal\/

صفت

  1. در وصفِ فرآیندی که در آن بخشی از یک مولکول دو دگرگونی را در شیوهٔ پیوندش با دو مرکزِ بیرونی از سر می‌گذراند، و هر دو دگرگونی بر یک وجهِ همان موجودیتِ مولکولی رخ می‌دهد.