زن (یا موجود سیاسی با جنسیت دستوری مؤنث) تابع authority پادشاه، امپراتور، autocrate و غیره
صفت
مؤنث مفرد صفت sujet
مثالها
La société conjugale n’est réellement complète que si les deux êtres dont elle se compose sont tellement unis entre eux par toutes leurs facultés, qu’ils ne forment qu’un seul être, qu’une seule âme, qu’une seule personne, et, comme dit l’Écriture, une seule chair. Or, cette union n’est point possible avec le droit absolu de commander d’un côté, avec le devoir absolu d’obéir de l'autre, entre un maître et une servante, ou, si l’on aime mieux parler ainsi, entre un souverain et une sujette. — جامعه زناشویی تنها زمانی واقعاً کامل است که دو موجودی که از آن تشکیل شدهاند چنان با تمام تواناییهایشان به هم متحد شوند که تنها یک موجود، تنها یک روح، تنها یک شخص و همانطور که کتاب مقدس میگوید، تنها یک تن تشکیل دهند. حال، این اتحاد با حق مطلق فرماندهی از یک سو و وظیفه مطلق اطاعت از سوی دیگر، بین ارباب و خدمتکار یا اگر ترجیح میدهید بین فرمانروا و تابع ممکن نیست.
Elle se garde bien de se dire la sujette de son mari, elle se dit sa conjointe, sa compagne. Si la femme était la sujette de son mari, elle serait au rang des enfants dans la famille, tandis qu’elle est au rang du mari, sinon avec égalité, du moins avec parité : […]. — او به هیچ وجه خود را تابع شوهرش نمینامد، بلکه او را همسر، همراه خود مینامد. اگر زن تابع شوهرش بود، در خانواده در ردیف کودکان قرار میگرفت، در حالی که در ردیف شوهر قرار دارد، اگر نه با برابری، دستکم با همترازی: […].
Les Cinq-Nations n’avaient jamais cessé de répéter à l'un comme à l’autre parti que la terre où elles étaient leur appartenait, et qu’elles n’entendaient pas être les sujettes de celui-ci plus que les sujettes de celui-là. — پنج ملت هرگز از تکرار به هر دو طرف دست برنداشته بودند که زمینی که در آن هستند متعلق به آنهاست و آنها قصد ندارند تابع این یکی بیشتر از تابع آن یکی باشند.