bi-pentaphonique

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\bi.pɛ̃.ta.fɔ.nik\/

صفت

  1. توصیف‌کننده مقیاس صدایی با برهم‌نهی دو هگزافون (با دو نت مشترک) دارای ترکیب فاصله‌ای غیرقابل بازگشت.

مثال‌ها