دادهها را به فرمت یا پروتکل کدگذاریشدهای تبدیل کردن.
وارد کردن، ثبت کردن.
مثالها
En interne, un caractère ASCII est représenté par 8 bits et, il y a 40 ans, il était courant d’encoder des caractères ASCII non pas sous la forme d’une succession de "0" et de "1", mais sous la forme de deux caractères hexadécimaux (vous vous rappelez, en base 16 plutôt que de 0 à 9 ? Un caractère hexadécimal va de "0" à "F"). Donc, en utilisant une table ASCII telle que celle ici plus bas, on pouvait représenter les lettres "WNBC" par les caractères hexadécimaux 57 4E 42 43. — در داخل، یک کاراکتر ASCII با ۸ بیت نمایش داده میشود و چهل سال پیش رایج بود که کاراکترهای ASCII را نه به صورت دنبالهای از «۰» و «۱»، بلکه به صورت دو کاراکتر هگزادسیمال نمایش دهند (یادتان هست، در مبنای ۱۶ به جای ۰ تا ۹؟ یک کاراکتر هگزادسیمال از «۰» تا «F» است). بنابراین، با استفاده از جدول ASCII مانند جدول پایین، میتوانستند حروف «WNBC» را با کاراکترهای هگزادسیمال ۵۷ ۴E ۴۲ ۴۳ نمایش دهند.
[Warren Weaver] en propose un schéma très général et donc applicable à de multiples contextes : un message est d’abord encodé par une source (humaine ou non), émis, puis décodé par un récepteur. Par exemple, un message peut être codé en morse, transmis par radio puis décodé pour être compréhensible par un humain. — [وارن ویور] طرحی بسیار کلی و بنابراین قابل اعمال به زمینههای متعدد پیشنهاد میکند: یک پیام ابتدا توسط منبع (انسانی یا غیر آن) کدگذاری میشود، ارسال میگردد، سپس توسط گیرنده رمزگشایی میشود. مثلاً یک پیام میتواند به مورس کدگذاری شود، از طریق رادیو منتقل گردد و سپس رمزگشایی شود تا برای انسان قابل فهم باشد.
Encoder le nom et le mot de passe — نام و رمز عبور را وارد کنید