(کهنه، خودمانی) برای بیانِ شگفتی و تعجب، که گاهی رنگِ تحسین هم دارد؛ عجب!
مثالها
Mâtin ! qu’il faisait froid cette année-là ! — عجب! آن سال چه سرمایی بود!
Ribadier. — Mâtin ! Mais c’est une flotte !… Trois cent soixante-cinq !… Autant qu’il y a de jours dans l’année ! — ریبادیه: — عجب! این که یک لشکر است!… سیصد و شصت و پنج تا!… به تعدادِ روزهای سال!
« Tu verras tes cousines, elles sont jolies. »
Oui, elles le sont, et comme elles ont l’air déluré, mâtin ! — «دخترعموهایت را میبینی، خوشگلاند.»
بله، هستند، و عجب چه سر و زباندار هم به نظر میآیند!