inhabité

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · فعل · اسم · /\i.na.bi.te\/

صفت

  1. غیرمسکون؛ خالی از سکنه

فعل

  1. اسم مفعول مذکر مفرد فعل inhabiter

اسم

  1. فضای غیرمسکون

مثال‌ها