improbateur

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · صفت · /\ɛ̃.pʁɔ.ba.tœʁ\/

اسم

کسی که کارها یا رفتارِ دیگران را ناپسند می‌شمارد؛ خرده‌گیر، مخالف.

صفت

آنکه چیزی را ناپسند می‌شمارد، یا آنچه ناخرسندی و نارضایی را نشان می‌دهد؛ نکوهش‌آمیز.

مثال‌ها

C’est un improbateur décidé de tout ce que font les autres.
Geste improbateur. - Coup d’œil improbateur.