L’arabe, outre son pluriel régulier qui se forme comme dans toutes les autres langues par l’addition de certaines désinences, présente encore une formation particulière, étrangère aux autres langues sémites, et s’écartant en apparence de toute formation connue. — عربی، علاوه بر جمع منظم خود که مانند همه زبانهای دیگر با افزودن برخی پایانهها ساخته میشود، هنوز دارای شکلگیری خاصی است که برای زبانهای سامی دیگر بیگانه است و ظاهراً از هر شکلگیری شناختهشدهای فاصله دارد.
Ce sont là les pluriels makhzen, soumis et bien obéissants ; il y a bien en dehors d’eux quelques pluriels dissidents, partis en siba, depuis longtemps ; vous les apprendrez bien rapidement par l’usage ; leur caractère dissident attirera sur eux votre attention. — اینها همان جمعهای مخزن، مطیع و بسیار فرمانبردارند؛ خارج از آنها چند جمع مخالف وجود دارد که مدتهاست در سبا رفتهاند؛ شما آنها را خیلی سریع از طریق کاربرد یاد خواهید گرفت؛ شخصیت مخالفشان توجه شما را به خود جلب خواهد کرد.
Ce mot que j’écris est-il bien identique à celui que j’ai déjà vu, que je connais ? Oui, je crois… mais faut-il le terminer par « ent » ? Attention, c’est un verbe… souviens-toi de la règle… est-il certain que ce mot-là est son sujet ? Regarde bien, ne passe rien… il n’y a plus en moi rien d’autre que ce qui maintenant se tend, parcourt, hésite, revient, trouve, dégage, inspecte… oui, c’est lui, c’est bien lui le sujet, il est au pluriel, un « s » comme il se doit le termine, et cela m’oblige à mettre à la fin de ce verbe « ent »… — این کلمهای که مینویسم آیا دقیقاً همان است که قبلاً دیدهام، که میشناسم؟ بله، فکر میکنم… اما آیا باید آن را با «ent» تمام کنم؟ مراقب باش، این یک فعل است… قانون را به یاد بیاور… آیا مطمئن هستی که این کلمه فاعل آن است؟ خوب نگاه کن، چیزی را از دست نده… دیگر در من چیزی جز آنچه اکنون کشیده میشود، میپیماید، مردد است، برمیگردد، مییابد، رها میکند، بازرسی میکند وجود ندارد… بله، این همان است، این واقعاً همان فاعل است، در حالت جمع است، یک «s» همانطور که باید آن را تمام میکند، و این مرا مجبور میکند در پایان این فعل «ent» بگذارم…
La poésie emploie volontiers les pluriels à la place des singuliers. — شعر با میل از جمعها به جای مفردها استفاده میکند.
Animaux est le pluriel de animal. — Animaux جمع animal است.
Reconnaissons que l’infidélité plurielle, systématique, récurrente et assidue, est plus facilement revendiquée par les hommes, en particulier par ceux qui prônent le papillonnage érotico-relationnel, et qu'elle reste assez mal perçue chez les femmes, à qui l'on prête moins facilement le droit à de nombreuses aventures sans lendemain. — بپذیریم که بیوفاییِ چندگانه، نظاممند، تکرارشونده و پیوسته را مردان آسانتر به گردن میگیرند، بهویژه آنان که از پروانگیِ عاشقانه دفاع میکنند، و همچنان در زنان ناپسند شمرده میشود؛ زنانی که حقِ ماجراهای بیفردای پرشمار را کمتر برایشان قائلاند.