véracité

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

اسم · /\ve.ʁa.si.te\/

اسم

  1. کیفیت کسی که حقیقت را می‌گوید
  2. ویژگی حقیقت که در داستان یا شهادت وجود دارد
  3. صفت الهی و به معنای این است که خدا هرگز نمی‌تواند فریب دهد

مثال‌ها