épique

واژهٔ فرانسوی · معنی فارسی

صفت · /\e.pik\/

صفت

که یک حماسه را روایت می‌کند (حماسی)
که مختص حماسه است یا در مورد آن صدق می‌کند (حماسه‌ای)
که شایسته حضور در یک حماسه است (حماسه‌آفرین)
خارق‌العاده، غیرقابل تصور (حیرت‌انگیز)

مثال‌ها

Poète épique. — شاعر حماسی.
Le poème épique raconte, le poème dramatique représente. — شعر حماسی روایت می‌کند، شعر دراماتیک نمایش می‌دهد.
L’Iliade, la Chanson de Roland, la Jérusalem délivrée sont des poèmes épiques. — ایلیاد، آواز رولان، اورشلیم آزادشده شعرهای حماسی هستند.
Le genre épique. — ژانر حماسی.
Donner la forme épique à un récit. — به یک روایت شکل حماسی دادن.
Des vers épiques. — ابیات حماسی.