Au dix-septième siècle, le verbe morguer était fort en usage : « Cuitaut m’écrit de Saint-Ange, à trois lieues de Fontainebleau où il est allé morguer la cour. » (Madame de Sévigné à madame de Grignan, t. VI, p. 4. 5 ; édit. Hachette) — در قرن هفدهم، فعل morguer بسیار رایج بود: «کیتو از سنآنج، سه فرسخی فونتنبلو جایی که رفته دادگاه را morguer کند، به من مینویسد.» (مادام دو سِوینیه به مادام دو گرینیان، ج. VI، ص. ۴. ۵؛ ویراست هاشِت)
Il n’accordait pas le plus petit intérêt à leurs visages gris, maintenus relevés par le bord incliné de la table, afin que tous puissent les morguer à loisir — et peut-être les identifier. — او کوچکترین علاقهای به چهرههای خاکستریشان، که توسط لبه شیبدار میز بالا نگه داشته شده بودند تا همه بتوانند آنها را به راحتی morguer کنند — و شاید شناسایی کنند — نداشت.
Il y a des gens qu’Agnès à aucun prix ne fâchera et ce sont en général les plus humbles, de plus petits qu’elle, ceux qui la servent, qu’il serait tout naturel qu’elle fâchât et qu’elle aurait parfois intérêt et même le devoir de fâcher. Ceux qu’elle aura au contraire presque plaisir à morguer, ce sont le plus souvent ceux qui pourraient prétendre avoir le pas sur elle et qu’elle aurait intérêt à ménager. — مردمی هستند که آنیس به هیچ قیمتی آنها را عصبانی نخواهد کرد و اینها عموماً humbleترینها، کوچکتر از او، کسانی که به او خدمت میکنند، کسانی هستند که کاملاً طبیعی است او را عصبانی کنند و او گاهی علاقه و حتی وظیفه دارد عصبانیشان کند. کسانی که او برعکس تقریباً لذت خواهد برد morguer، اغلب کسانی هستند که میتوانند ادعا کنند بر او precedence دارند و او علاقه دارد با آنها مدارا کند.
Fernande et ses frères, avec d’autres représentants de la bonne société plus rassise, se sentent vaguement morgués, en tout cas tenus à l’écart. — فرناند و برادرانش، همراه با دیگر نمایندگان جامعه خوب settledتر، احساس میکنند به طور مبهم morgué شدهاند، در هر حال کنار گذاشته شدهاند.