— C’est égal, dis-je encore, si j’avance lentement, toujours est-il vrai que j’avancerai ; tout vient à point à qui sait attendre, comme on dit, et quand je serai sergent je serai quelque chose, et j’épouserai Pierrette. — — با این حال، باز هم میگویم، اگر آهسته پیش میروم، همیشه درست است که پیش خواهم رفت؛ همه چیز به موقع برای کسی که میداند صبر کند میآید، همانطور که میگویند، و وقتی سرباز شوم چیزی خواهم بود، و با پیرت ازدواج خواهم کرد.
Comme quoi, « tout vient à point à qui sait attendre », et tout finit par se savoir. — همانطور که «همه چیز به موقع برای کسی که میداند صبر کند میآید»، و همه چیز بالاخره دانسته میشود.